محمد شهبازی در گفتگو با خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی «رویش نیر»، در رابطه با نقش تعاونی‌ها در اقتصاد روستایی اظهار داشت: تعاونی‌ها به‌عنوان یکی از کارآمدترین اشکال مشارکت اقتصادی، نقشی بنیادین در توسعه و رونق اقتصاد روستایی ایفا می‌کنند. فلسفه وجودی تعاونی‌ها بر پایه همیاری، عدالت اقتصادی و توزیع منصفانه منافع شکل گرفته و این ساختار می‌تواند با تجمیع سرمایه‌های خرد، کاهش هزینه‌های تولید و افزایش بهره‌وری، زمینه خودکفایی و پایداری اقتصادی در روستاها را فراهم سازد.
وی افزود: در جوامع روستایی که اغلب با کمبود سرمایه، محدودیت دسترسی به بازار و ضعف زیرساخت‌های تولیدی مواجه‌اند، تشکیل تعاونی‌ها راهکاری مؤثر برای غلبه بر این مشکلات است. تعاونی‌های کشاورزی، دامداری، صنایع‌دستی و خدمات روستایی با ایجاد شبکه‌های تولید و بازاریابی مشترک، قدرت چانه‌زنی روستاییان را در برابر واسطه‌ها افزایش داده و سود حاصل از فعالیت‌ها را به شکل عادلانه‌تری میان اعضا توزیع می‌کنند.

از دیدگاه اقتصادی، تعاونی‌ها موجب گردش سرمایه درون روستا می‌شوند و مانع خروج منابع مالی به شهرها هستند. این امر به ایجاد اشتغال پایدار، کاهش مهاجرت و تقویت حس تعلق اجتماعی منجر می‌شود. همچنین با تمرکز بر آموزش مهارت‌های تولیدی و مالی، تعاونی‌ها به ارتقای دانش اقتصادی و مدیریتی اعضا کمک کرده و زمینه رشد فردی و جمعی را فراهم می‌آورند.

کارشناس اقتصاد اهل شهرستان نیر گفت: دولت‌ها نیز در توسعه پایدار روستایی می‌توانند با حمایت از تعاونی‌ها، نقش سیاست‌گذار تسهیل‌گر را ایفا کنند؛ به‌ویژه از طریق اعطای وام‌های کم‌بهره، آموزش‌های تخصصی، تأمین زیرساخت‌های حمل‌ونقل و تسهیل دسترسی به بازارهای ملی و بین‌المللی. تجربه کشورهای موفق در این زمینه نشان می‌دهد که هرگاه دولت و بخش خصوصی به‌طور هم‌زمان از تعاونی‌ها پشتیبانی کرده‌اند، رشد اقتصادی و رفاه اجتماعی در مناطق روستایی به شکل محسوسی افزایش یافته است.

وی تصریح کرد: تعاونی‌ها تنها نهادهای اقتصادی نیستند بلکه ابزارهایی اجتماعی برای تقویت همبستگی و اعتماد متقابل میان اعضای جامعه روستایی به شمار می‌روند. آنان با ایجاد فرصت‌های برابر، ترویج کار گروهی و افزایش مشارکت زنان و جوانان در فعالیت‌های اقتصادی، به تحقق عدالت اجتماعی و پایداری توسعه کمک می‌کنند.
شهبازی اظهار داشت: می‌توان گفت تعاونی‌ها ستون اصلی در رونق اقتصاد روستایی و تحقق اقتصاد مقاومتی محسوب می‌شوند؛ زیرا ضمن ایجاد اشتغال و افزایش درآمد، روحیه خودباوری و مشارکت جمعی را در بطن جامعه روستایی زنده نگه می‌دارند.